To Delete Document
InEditMode: ("1" if Yes) IsNewDoc: ("1" if Yes) DspNow: UserCN: (username-CN) HistoryFields: (is used in the code for the history subform) -

-

Richtlijn betreffende de detachering van werknemers eindelijk herzien

01/07/2014

Een nieuwe richtlijn die reeds van kracht geworden is, geeft de gedetacheerde werknemers meer rechten[1].

Een belangrijk luik van deze richtlijn bepaalt dat de EU-lidstaten een mechanisme van hoofdelijke aansprakelijkheid in de onderaannemingsketens van de bouwsector kunnen toepassen indien de minimumlonen niet nageleefd zijn. Bovendien zullen de lidstaten beter samenwerken.

Sommigen menen echter dat deze richtlijn niet “krachtig” genoeg is om de sociale dumping een halt toe te roepen …

Doel van de richtlijn

De richtlijn heeft tot doel de uitvoering, in de praktijk, van de richtlijn inzake detachering 96/71/EG te verbeteren en te harmoniseren. Ze bevat een hele reeks maatregelen om misbruiken te voorkomen.

Ze wil de gedetacheerde werknemers een passend beschermingsniveau bieden, vooral op het vlak van de uitvoering van de arbeids- en tewerkstellingsvoorwaarden die in het gastland van toepassing zijn.

Detachering of geen detachering? Vademecum voor de lidstaten

De richtlijn helpt de lidstaten om uit te maken of er al dan niet sprake is van detachering, vooral wanneer de onderneming substantiële werkzaamheden in het land van oorsprong verricht. We gaan er in dit artikel niet dieper op in, aangezien de richtlijn duidelijk stelt dat elk geval apart beoordeeld moet worden.

Toegang tot informatie

De lidstaten moeten maatregelen treffen opdat de informatie over de arbeidsvoorwaarden en -omstandigheden (dwingende regels die in het land van onthaal nageleefd moeten worden) die de dienstverrichters moeten naleven duidelijk en elektronisch, alsook ruim en publiek, verspreid zou worden. Deze verplichting slaat ook op de arbeidsvoorwaarden die voortvloeien uit collectieve arbeidsovereenkomsten (minimumlonen, functieclassificaties, …).

De landen moeten ook de instanties aanwijzen waar de werknemers informatie kunnen inwinnen.

Controles

De controles zouden efficiënter moeten gebeuren dankzij een administratieve samenwerking tussen de landen die in de richtlijn nader uiteengezet wordt. Dat begint bij een betere uitwisseling van informatie tussen de lidstaten.

De richtlijn legt ook termijnen vast voor de behandeling van de verzoeken tussen landen: maximum 2 werkdagen voor de dringende verzoeken, maximum 25 werkdagen voor de overige verzoeken.

De controlemaatregelen moeten steeds relevant zijn. Ze moeten bovendien gerechtvaardigd en evenredig blijven. De richtlijn bevat een indicatieve lijst van maatregelen die de lidstaten kunnen opleggen (verplichting om een verklaring af te leggen die alle nodige inlichtingen bevat om een controle te kunnen uitvoeren, verplichting om een kopie van de arbeidsovereenkomst te verstrekken, verplichting om een contactpersoon aan te duiden, …).

Facilitering van klachten

De lidstaten moeten over doeltreffende mechanismen beschikken waarmee de gedetacheerde werknemers klacht kunnen neerleggen wanneer hun werkgever de toepasbare arbeidsvoorwaarden niet naleeft en ze alle verschuldigde bedragen kunnen opeisen, ook na het einde van de detachering of de arbeidsrelatie.

Aansprakelijkheid bij onderaanneming

De lidstaten kunnen maatregelen treffen waardoor, binnen de onderaannemingsketens, de contractant van wie de werkgever een onderaannemer is, door de gedetacheerde werknemer aansprakelijk gesteld kan worden met betrekking tot elk niet betaald nettoloon dat met het minimumloon overeenstemt. Merken we op dat de lidstaten niet verplicht zijn om in deze maatregelen te voorzien.

De landen kunnen ook strengere regels opleggen qua omvang en reikwijdte van deze aansprakelijkheid en/of ze uitbreiden tot andere activiteitensectoren. De getroffen maatregelen mogen niet onevenredig zijn[2].

België heeft al maatregelen in die zin genomen

België heeft niet gewacht tot de richtlijn van kracht werd om te handelen. Er bestaan nu al hoofdelijke aansprakelijkheidsmechanismen in verschillende sectoren:

    • op het vlak van de sociale en fiscale schulden;
    • op het vlak van de loonschulden;
    • in geval van illegale tewerkstelling van onderdanen uit derde landen.

Voor meer info, raadpleeg onze fiches over de hoofdelijke aansprakelijkheid in onze rubriek Sociaal/Info+.

Sancties en boetes

De lidstaat die aangezocht is om een sanctie uit te voeren en/of kennisgeving te doen van de beslissing die zo'n sanctie oplegt, erkent deze beslissing zonder verdere formaliteiten en neemt de nodige maatregelen voor de tenuitvoerlegging ervan (tenzij een weigeringsgrond ingeroepen wordt[3]).

Omzetting

De lidstaten moeten de bepalingen van de uitvoeringsrichtlijn in hun wetgeving omzetten binnen een termijn van twee jaar en twintig dagen na de bekendmaking ervan in het Publicatieblad, dat wil zeggen tegen 18 juni 2016.

De richtlijn zal in 2019 nogmaals doorgelicht worden.


[1] Richtlijn 2014/67/EG van het Europees Parlement en de Raad van 15 mei 2014 inzake de handhaving van Richtlijn 96/71/EG betreffende de terbeschikkingstelling van werknemers met het oog op het verrichten van diensten en tot wijziging van Verordening (EU) nr.1024/2012 betreffende de administratieve samenwerking via het Informatiesysteem interne markt (de“IMI-verordening”), Publicatieblad van 28 mei 2014. De goedkeuring van deze richtlijn was geen sinecure, maar in de maand april heeft het Europees ze dan toch gestemd. Daarna werd het akkoord formeel bevestigd door de Raad van Ministers op 13 mei 2014.

[2] Dat doet de vakbonden vrezen voor een onderzoek van de nationale bepalingen door de Commissie waarbij vooral de bescherming van het vrije verkeer van werknemers beoogd wordt.

[3] Deze worden vermeld in artikel 17 van de richtlijn. Een weigeringsgrond kan ingeroepen worden voor financiële sancties van 350 euro of minder.

Securex Sociaal Secretariaat - Legal 01-07-2014